Atsız'ın okuduğum ilk kitabı olarak inanılmaz keyif aldım. Selim Pusat her an karşılıklı oturup konuşabilecek kadar yakın bulduğum bir karakter. Kitapta birkaç defa Güntülü ve arkadaşlarının Ayşe öğretmenin evinde çay içerken görüyoruz, sahneler zihnimde o kadar ete kemiğe büründü ki o masada bende çay içiyor Ayşe gibi Selim evde volta atarken onu izliyordum. Tarihi olaylardan beslenmesi ve mitolojik denilebilecek hikayeler romanı inanılmaz zenginleştirmis. Otobiyografik roman olması ayrı bir hüzünlendirdi beni, öyleyse tüm siyasi görüşlerden öte diyorum ki. "Bir Atsız varmış, var olsun!"
·
10 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.