Reşat Nuri Güntekin’in bu eseri bende merak uyandıran hiç sıkılmadan ve ara vermeden başladığım gibi bitirdiğim kitaplardan biri oldu.Yağmurlu ve kapalı bir havada okuduğum için mi bilmiyorum ama ilk sayfalarından son sayfasına kadar bana acıma duygusunu hissettirdi.Kitaptaki karakterimiz Mürşit Efendinin durumuna çok üzüldüm ve acıdım.
Kitabı okurken kendi hayatımda da yer edinen ve uygulamaya çalıştığım bir sözü tekrar hatırladım;
“Gördüğünün yarısına duyduğuna hiç inanma” Zehra öğretmende hayatının aslında gördükleri ve duydukları gibi olmadığını eline geçen bir defter sayesinde öğreniyor.Önyargıyla baktığı aslında bambaşka bir kişiliği ve düşünceye sahip olan babasıyla tanışıyor...
·
1 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.