İçinde çırpınıp döndüğüm dünya kitabından sonra Şükrü Erbaş okumam gerektiğini anlamıştım zaten. Bu kitap da tam olarak doğru anladığımın göstergesi oldu. Kitabın ilerleyen bölümlerinde şair-yazar incelemesi yaptığı kısımlar bana biraz sıkıcı gelse de, ilk bölümlerde ele aldığı konular, üslup ve duygu betimlemeleri mükemmel. Yalnızlığın, içine kapanıklığın, güvensizliğin insanda bıraktığı etkileri, tahribatı her seferinde " hakikaten böyle oluyor " diyerek takip ettim. "Konuşmaktan korkmak, güçsüzlüğün insan ruhunda açtığı en derin çukurdur " sözünden yeterince anlaşılıyordur herhalde. " Çukur büyüdükçe büyür insanın yıkımı" diye biten yazısından. Umarım haklısındır Şükrü Erbaş. Umarım insanın acısını insan alır
·
6 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.