Ziyan... Yazarın okuduğum beşinci kitabı. Artık çözdüm deme cesaretini gösterdiğim ama beni yine hayrete düşüren usta bir kalem. Her okuduğumda binlerce sorgulamanın eteğine benimle birlikte atlayan dahası bana yol gösteren, kitaplarını sır gibi saklamak istediğim o derin insan. Hakan Günday...
Kinyas ve Kayra romanından sonra beni bir daha o denli etkileyemeyeceğini düşündüğüm yazar kendisiyle pek ilişkilendiremediğim "askerlik" konusunu öyle çarpıcı bir şekilde işlemiş ki ne desem az kalır.
Her insanın hayata bambaşka bir bakış açısı vardır. Bambaşka acıları, ayrı yürekler benzer şekilde yaşar bazen. Belki de suçun yaptırımı olan ceza, sadece maddeye ihtiyaç duymadan da insanın içinde varolan vicdandır. Masumiyet, binlerce lamba bulunan ışıklı yolun hangi lamba tarafından aydınlatıldığını bilmemek gibidir.Tıpkı şucun binlerce renginin, farklı tonlarının aynı kalemde farklı kurmacalara dönüştürülmesinin 'kader' adını alması gibi...
Dönüp baktığımızda ben nasıl öyle düşünüyormuşum dedirten, değişime tapan o uzun zaman dilimini bu kitapta bir cümlede afallayarak tadıyorsunuz. Yazarın muhteşem kurgusunu, zekâsını ve keskin kenarları olan üslubunu o özgün tadını hissediyorsunuz.
Aslında sadece bunlarla da kalmıyor eğitimsizliğin, eğitim sisteminin bozukluğunun ve ülkemizde eğitime verilen değerin ve askerlik mantalitesinin eleştirildiği, doğudaki toplumsal hayatın ve kadın cinayetlerinin apaçık aktarıldığı güçlü bir yapıt. Sadece okuyun...
·
37 Gösterim
Yorumlar
Yorum yapabilmeniz için giriş yapmanız gerekmektedir.