Yazar:
Hakan Günday
Tasarımcı:
Geray Gençer
Tahmini Okuma Süresi:
9 sa. 58 dk.
Sayfa Sayısı:
352
Basım Tarihi:
Ocak 2019
İlk Yayın Tarihi:
2009
Yayınevi:
Doğan Kitap
Orijinal Dil:
Türkçe
Orijinal Ülke:
Türkiye
ISBN:
9786051113302
Ülke:
Türkiye
Dil:
Türkçe
Format:
Karton kapak
Reklam
Yorumlar ve İncelemeler
Hakan Gündayın en dikkatli okumaya çalıştığım ve kısa sürede bitiremediğim bir kitabı oldu. Askerliği öyle bir anlatmış ki kendi kendime "Gerçekten erkekler askerlikte bunları yaşıyor mu?" diye sorgulayıp durdum. Askerlik eden bir kaç arkadaşımla kitap hakkında konuştum. Sonu Hakan Günday kalemine yakışır tarzdaydı zaten. Kitap ilk başta sıkıcı, yazılmak için yazılmış gibi geldi, ortalara doğru "kitabı iyi ki yarım bırakmamışım" dedim. Bu kitaptan önce yazarın "Azil" kitabını okumayın, çünkü bu kitap ne yapıp edip sizi Azile götürecek. Bir kaç gün sonra da o kitaba gidicem.
Ne kadar Ziyan'sın?İnceleme
"İnceleme için notlar mı tuttun sen?.." diyerek yüzüme kahkahalar atan bir Hakan Günday! Kitabı bitirdiğimde ilk gördüğüm şey buydu. Dayanamadım, ben de kahkahalar atmaya başladım. Kitap boyunca bir sonuca varmaya çalışmıştım oysa ki, fakat nafile; sonucuna vardığım tek şey aylar önce sonucuna varamadığımı bildiğim bir başka sonuçsuzluk..
Birkaç soru ile başlayalım öyleyse, cevap arayışımın nafile olduğu sorular.
.
.
.
-Siz mi daha canlısınız yoksa içinizdeki "ölü" öteki mi?
Şimdi, sizden daha canlı olabilecek bir öteki hayal edin. İçinizde, var, ama henüz aktifleşmemiş. Onu aktifleştirebilecek kuvvette herhangi bir şey (ölüm, yıkım, felaket, yerde bulup dokunduğunuz pürüzsüz bir taş..) yaşamamışsınız. Siz korkaksınız, o cesur. Siz düşününken o çoktan eylemde. Siz hatasız yaşamaya çalışırken o yaşıyor.
.
.
.
- Bu ötekiyi doğurmak kolay olur muydu?
Ötekinin sıfat adı "ölü". Yaşayandan daha canlı "ölü". Karakterimizin buhranları başladığında, yaşayan taraf düşünmemeye çalışırken, etraftan geçen insanları izlerken, anlık görüntüleri boş boş eşelerken, düşünen taraf, yani "ölü" şunları fısıldıyor: "Korku seni mahvetmiş. Korku beynini kafatasından sökmüş. Benden daha ölüsün." "Çünkü beni duymamak için aklını meşgul etmek en kolayıdır." (S.36). Özetle, ölü taraf var olmaya çalışıyor, yaşayan tarafı yok etmeye. Peki kolay oluyor mu? Hem evet hem hayır. Evet çünkü "ölü"yü aktifleştirecek psikolojik buhranlar yaşanmakta. Hayır çünkü psikolojik buhranlar çok şiddetli yaşanmakta.. Geçelim.
.
.
.
-İntiharın eşiğindeki insan zihni, yaşamak için neler yaratabilir?
Bu sorunun cevabı, insan zihninin yaratıcılığı ve saflığıyla doğru orantılıdır. Ne kadar yaratıcı, o kadar çok şey; ne kadar saf, o kadar az şey. Hem yaratıcı hem de saf? Garip bir karışım.. Ee sen Werther olmuşsun! Bang!
Dünya yuvarlak değildir asker. Bir kumar masası kadar düzdür.Edebiyat
Kitapları okumuyor, yaşıyorum. Çoğu zaman tehlikeli olabiliyor bu durum ama farklı hayatlara dokunmak bana yetmiyor sanirim ...
Ancak okuduğum kitapları içselleştirdiğim zaman verim alabiliyorum. Bir an da küçük bir odanın duvar kağıdına bakıp psikolojik sorunlar yaratırken , bir yandan kocaman bir ahşap masanın başında akşam yemeğinde felsefe yaparken buluyor , bazen Rusya'nın ocak ayında sokakta bir elim cebimde diğer elimde sigara uzun pardösümle gecenin karanlığında kayboluyorum.. Hepsini ben yaşıyorum. Dış dünyadan ziyade kafamın içinde. Hastalıklı bir ruh evet..
Hakan Günday'ı en çok dünyaya kafa tuttuğum zamanlarda okumayı seviyorum. Birine,birilerine açıklama yapmanın manasını yitirip bir kaç küfür sallamak isterken..
Bu eserinde bize mantık dışı durumların nasil zamanla normal gelmeye başladığını hiyearşik düzenin nasıl işlediğine kadar sistematik ezilmelerin ,insanı delirmenin eşiğine getirdiğini askerlik kavramı üzerinden işleyerek anlatıyor. Hayal ve geçerlik arasında gidiş gelişlerinde kendine özgü kullandığı dili eseri taçlandırmaya yetiyor. (İçerik itaberiyle sarsıcı olmasi askerlik sürecinde olan veya olacaklar için tehlike arz edebilir. )
Puan vermedi·352 syf.·
2025 67. kitabı
Ziyan eden kim edilen kim, sistem bizi ziyan ederken sistemi kuran insan aynı zamanda ziyan eden değil midir? 
Ziyan yeraltı edebiyatı mı yoksa psikolojik roman mı bilemiyorum belki tam balansta duruyordur. Geçmişle günümüz arasında gidip gelen romanda Hakan Günday ın kaotik rahatsız edici atmosferini yaşıyoruz. Okurken kurgu mu gerçek mi diye sık sık araştırdığım oldu. İnsanı tarihi sorgulamaya, bildiği tarihi tekrar araştırmaya yönelten roman aynı zamanda otoriteye baş kaldırı, kendini sorgulama gibi özelliklere sahip. Yazar diline alışmış olsamda tekrar içimi karartmaktan geri durmazken ben yine insanla insanın, insanla otoritenin mücadelesini okumaktan geri durmadım. Hem sarılıp hem itmek mümkün olsaydı bu kitaba bunu yapabilirdim.
Not: Atatürk’le ilgili bazı bölümler beni rahatsız etse de yazarın gerçek fikrinin bu olmadığı içimi rahatlattı.
Kitapla kalın sağlıcakla kalın ;)
Ziyan yeraltı edebiyatı mı yoksa psikolojik roman mı bilemiyorum belki tam balansta duruyordur. Geçmişle günümüz arasında gidip gelen romanda Hakan Günday ın kaotik rahatsız edici atmosferini yaşıyoruz. Okurken kurgu mu gerçek mi diye sık sık araştırdığım oldu. İnsanı tarihi sorgulamaya, bildiği tarihi tekrar araştırmaya yönelten roman aynı zamanda otoriteye baş kaldırı, kendini sorgulama gibi özelliklere sahip. Yazar diline alışmış olsamda tekrar içimi karartmaktan geri durmazken ben yine insanla insanın, insanla otoritenin mücadelesini okumaktan geri durmadım. Hem sarılıp hem itmek mümkün olsaydı bu kitaba bunu yapabilirdim.
Not: Atatürk’le ilgili bazı bölümler beni rahatsız etse de yazarın gerçek fikrinin bu olmadığı içimi rahatlattı.
Kitapla kalın sağlıcakla kalın ;)
Hakan Günday’ın tarzını seviyorum ya gerçekten farklı bakıyor ve bunu yansıtıyor tek sevmediğim şey karakterlerinin çok basit şeylerden yaşamak istemeyişi kaçıncı kitabı bu beşinci oldu sanırım bir çoğu normal insan kafasından çok uzakta yahut benim bilmediğim normal insanlar. Çünkü hayat çok zor ve hepimiz sürünüyoruz ama onun karakterlerinin çeyreği kadar bile ölmeyi istemiyoruz ne bileyim belki sürünmeyi seviyoruz ne denir..(:
Gerçeğin nerede bitip kurgunun nerede başladığını şaşırdığım bir roman daha oldu çok teşekkür ederim. Eline, emeğine, zihnine sağlık.
Askerlik hayatının ne dereceye kadar gereksiz, bir erkeğe aslında hiçbir şey katamayan, dış dünyadaki gibi kışlada da insanın insanı sırf sosyal statü farkı için aşağıladığı bir askerlik bir insana ne katabilirdi ki zaten.
Ziya Hurşit’i konuya dahil edişi ve kimsenin ele almadığı ya da daha doğru tanımıyla alamadığı bir bakışla konuya farklı bir yön verişi inanılmazdı. Neredeyse Ata’ma yapmak istediğini bir an için unuttum bile diyebilirim çünkü öylesi doğal, öylesi masum bir yönden bakabildim sayesinde. Kim bilir belki olayın etrafında olsak bunun bile gerçek olma olasılığı olabilirdi. Daha önce Kemal Tahir’den bu konuyu okumuştum ve maalesef gerek kullanılan dil, üslup, yöntem olsun gerek konu, içerik yönüyle okuyanlar fark eder hemen orada bir suikasttan paçayı yırtmaya çalışan iki kişiden biri yalnızca yattığı bir kadın sayesinde bir taraflarını kurtarabilmişti ama yine de karakterlerimizden bolca kadını aşağılayıcı kelam okumuştuk. Buradaysa bir asker olan Asil’in yaşamından giriliyor rüyalardan, boyut atlıyıp Ziya’ya, sonra bitmeyen kabusunda klinik psikoloji vakasıymış gibi kafasının içinde onunla ilgilenen doktoruyla bile konuşuyor. Böyle böyle konu akıyor, içine çekiyor, bilginin kalıcı olması
İlk başlarda okurken biraz zorladı. Daha sonra okuduklarımı anlamaya başladım. Doğuda bir askerin askerlikte yaşadıklarını anlatıyor. Askerlik yapanların anılarını gözünde canlandırmasını sağlıyor. Sonunuda hiç beklemedigin bir şekilde ters köşe yapıyor... iyi okumalar.
Bu seferki inceleme iki çarpıcı alıntıdan ibaret olsun.Keyifli okumalar...1000Kitap
İlçenin tek kırtasiyesinde "Kürtçe-Türkçe sözlük var mı?” diye sorduğumdaysa, "Otuz yıldır bu dükkânı işletiyorum. İlk defa biri bunu soruyor” yanıtını alıyordum. Oysa önünde, İstanbul Life'ın eski sayıları ve kapaklarında, onlara bakanlardan bambaşka yüzlerin sıralandığı bir tezgâhı bile vardı. Ama sözlük yoktu. Demek ki, anlaşmamak için anlaşmıştık. Sorun yok. Nasıl olsa, Midyatlı Doğu Beyazıtlıyı, Harranlı da Cizreliyi anlamıyordu. Sorun yok. Hiçbir sorun yok.
***
Mustafa Kemal'i gördüğüm ilk anda anlamıştım. Onun da başına gelecekti. Kutsallaşacaktı. Hiçbir hamlesi hiçbir yerde tartışılamayacak, sözleri dogmalara dönüşecek, İstiklal Savaşı'ndan geriye kalan tek isim olacak, ilkelerinden heykeller yapılacak, ekonomisi için çırpındığı ülkesinin değeri düşmüş banknotlarına yüzü resmedilecek ve hatta politikasının aleyhinde fikir beyan etmek bile kanunen yasaklanacaktı.O kadar etkileyici ve güçlü bir kişiliği vardı ki, bütün bunlar olacaktı önce düşmanı sonra saltanatı yenmiş olan Mustafa Kemal, en sonunda da kendisiyle savaşacaktı. Özgürleştikçe körleşen halk, onu ve devrimini çiğ çiğ yiyecekti. Tarihe bir V harfi çizdirecek kadar keskin bir dönüş yaptırmış olmasına rağmen, halkı tarafından delik deşik edilecek ve geriye sadece fotoğrafları kalacaktı.
7/10
2024 7. kitabı
Atatürk'e suikasti düsünmek fikrini modern bir romana konu etmek de ilginç mesela...
Türkiye’nin doğusunda askerlik hizmetini yapan ve bu görevi gerçekleştirirken zihnindeki hastalıklı düşünceler, geçmişten beri geceleri gördüğü saplantılı rüya ve tıpkı köşeye sıkışmış bir av gibi hissetmesinden dolayı kendisini intihara hazırlayan gencin hikâyesidir. Geçmişte Mustafa Kemal Atatürk’e suikast teşebbüsünden dolayı idam edilen Ziya Hurşit’in hayaletini görüp, onun ile yarı özellikle geceleri nöbet kulelerinde yarı gerçek yarı hayali konuşmaları ile başlar... Deliliğimin nedenini ilk kez birine anlatıyordum. Ne yazık ki o da ölü bir adamdı...
Aynı zamanda romana damgasini vuran bir başka şey de soğuktu!
Her şey sıfırın altında başlar. Kar maskeleri geçirildikçe başların etrafına, gerçek yüzler ortaya çıkar. İnsan, saklanınca kendisi olur. Kalın kumaşlara gömülünce çıplak kalır. Her şey sıfırın altında biter. Hayaller de, gerçekler kadar buz tozuna dönüşünce.
İnsan, her şeyin ölçüsüdür. Peki, insanın ölçüsü nedir? Her şey mi? Diğer insanlar mı? Partiküllerin hareketleri mi? Evrenin kanunları mı? Işığın hızı mı? Kilogram mı, metre mi? İnsanın hacimsel ağırlığı mı? Hücre sayısı mı? Kromozom sayısı mı? Hayatı boyunca kaç kez ölmeyi düşündüğü mü? Kaç kez nefes alıp verdiği mi? Hiç biri...
İnsanın ölçüsü Asil’dir. Algı eşiklerine hapsolmuş olan insan, Asil tarafından ölçüldüğünden habersiz yaşamakta ve ölmektedir. Varlığın ve yokluğun bilgisine sahip, ancak bunu yönetmekten aciz olan Asil, insanların akıl sağlığı birimlerine göre, delidir. Bu yüzden aşağılanmış ve etten örülmüş sarayların dışına sürülmüştür.
Ortalama ağırlıktaki beyninde evrenin bilgisini taşıyan Asil, bir saniye içinde onlarca günü yaşayabilir, temsili bir askerlik gününde yıllarca asker kalabilir. Çünkü
Cut·352 syf.·1000Kitap
10/10
2023 13. kitabı
Hakan Günday’ın Ziyan adlı romanı, 2009 yılında yayımlanmış ve yazarın kendine özgü sert ve çarpıcı üslubunu yansıtan bir eserdir. Roman, bireyin varoluşsal sorgulamalarını, hayatta kalma mücadelesini ve toplumsal düzenin acımasız yanlarını derinlemesine işler. Günday, bu eserinde askerlik, kimlik ve anlam arayışı temalarını ele alır.
Romanın başkahramanı ve anlatıcısı, üniversitede tarih eğitimi alırken zorunlu askerliğini yapmak üzere Doğu Anadolu’da bir sınır karakoluna gönderilir. Karakol, hayatın donup kaldığı, umutsuzluğun ve korkunun hüküm sürdüğü izole bir mekândır. Anlatıcı, burada kendisini hem fiziksel hem de zihinsel bir cehennemin içinde bulur.
Karakoldaki monotonluk, zorluk ve insanı küçülten düzen, askerlerin varoluşsal bir boşluğa sürüklenmesine neden olur. Anlatıcı, bu süreçte hem kendini hem de içinde bulunduğu toplumun gerçek yüzünü sorgulamaya başlar. Bu sorgulama, askerlik kurumunun dayattığı itaati, bireysel özgürlüğün kısıtlanmasını ve savaşın anlamsızlığını hedef alır.
Romanın en dikkat çeken unsurlarından biri, anlatıcının İskender adında bir arkadaşından duyduğu "Ziyan" isimli bir hikayedir. Ziyan, Osmanlı döneminde yaşamış ve ölümden kurtulmak için her defasında bir savaşta gönüllü olan bir askerin hikayesidir. Bu hikaye, romanın genel temasını destekleyen bir metafor olarak karşımıza çıkar: ölümden kaçarken yaşama yabancılaşmak.
Anlatıcının askerlik boyunca yaşadığı deneyimler, yalnızca bireysel bir travma değil, aynı zamanda kolektif bir sorgulamanın yansımasıdır. Askerlik süreci boyunca yaşadığı şiddet, yalnızlık ve anlam arayışı, onu kaçınılmaz bir yüzleşmeye sürükler. Roman, bireyin içsel çatışmasını güçlü bir şekilde ortaya koyarak okuru da bu sorgulamanın bir parçası yapar.
Roman, bireyin yaşamın anlamını ve kendi kimliğini
Ziyan
Siz hiç iki farklı kişi olduğunuzu düşündünüz mü?
Ya da zihninizin yönetildiğini düşündünüz mü?
Sizi düşünmeye teşvik edip kötülük yaptığımın farkındayım. Ama Asil'i anlamak için düşünmek lazım, hayır aslında o bile kendini anlayamamışken bizim onu anlamamız olanaksız.
Asil, benzersiz bir hayat sürdürmüştü. Sıradan bir çocuk olarak doğmuş, nedeni hiçbir zaman öğrenilemeyen bir deliliğe hapsolmuş...
Asil'in Ben'i neredeydi? Asil'in Zihni kime aitti?
Yanıtsız sorulardan birkaçı...
Bir dakika, ben bu yazıyı bir yerden hatırlıyorum evet ben bu incelemeyi '
Azil' kitabı için yazmıştım. Peki neden böyle başladım ben?
Galiba buldum cevabı çünkü Asil'in ruhu Asil'in deliliği, Asil'in kendisi bu kitapta da bana musallat olmuştu, evet olmuştu...
Asil'i askere götürmüşlerdi ama askerde de rahat durmayacaktı. Fakat bu sefer kendisi değil de ruhu durmayacaktı, zihni durmayacaktı. Akıllı olmayacaktı o kadar da salak değildi o kadar da değil...
--------------------------
Hakan Günday yine düşünceleriyle, yazılarıyla, aforizmalarıyla beni yerden yere vurdu ama bu defa bir tık fazla vurdu evet bu kadarı fazlaydı. Bu yüzden de 1 puan kırdım kitaptan. Sebebi ne mi?
Sebebi kürt olmam.
Ziyan'ı anlamak için Azil'i okumak gerek.
Azil' kitabı için yazmıştım. Peki neden böyle başladım ben?
Galiba buldum cevabı çünkü Asil'in ruhu Asil'in deliliği, Asil'in kendisi bu kitapta da bana musallat olmuştu, evet olmuştu...
Asil'i askere götürmüşlerdi ama askerde de rahat durmayacaktı. Fakat bu sefer kendisi değil de ruhu durmayacaktı, zihni durmayacaktı. Akıllı olmayacaktı o kadar da salak değildi o kadar da değil...
--------------------------
Hakan Günday yine düşünceleriyle, yazılarıyla, aforizmalarıyla beni yerden yere vurdu ama bu defa bir tık fazla vurdu evet bu kadarı fazlaydı. Bu yüzden de 1 puan kırdım kitaptan. Sebebi ne mi?
Sebebi kürt olmam.
Ziyan'ı anlamak için Azil'i okumak gerek.Yazar Hakkında
Hakan GündayYazar · 11 kitap
Hakan Günday, Türk yazardır. 2000'li yıllardan itibaren roman, dizi ve film senaryosu, oyun türlerinde eserler vermiştir. Eserlerinde yarattığı anti kahramanlar ile toplum ahlakı, evlilik ve aile kurumlarını eleştirir. Cinsellik, şiddet, cinayet, uyuşturucu, sapkın ilişkiler gibi konuları sıklıkla ele alan yazar, Türkiye'de yeraltı edebiyatı alanında önemli isimlerden birisi olarak anılır.
29 Mayıs 1976'da Rodos'ta doğdu. İlköğrenimini Brüksel'de tamamladı. Ankara Tevfik Fikret Lisesi'ni bitirdikten sonra Hacettepe Üniversitesi Edebiyat Fakültesi Fransızca Mütercim Tercümanlık Bölümü'nde üniversite eğitimine başladı. Ertesi yıl Üniversite Libre de Bruxelles'in Siyasal Bilimler bölümüne geçti. Öğrenimine Ankara Üniversitesi Siyasal Bilgiler Fakültesi'nde devam etti.
İlk romanı "Kinyas ve Kayra"yı 2000 yılında o dönemde Om Yayınevi'nin editörü Nevzat Çelik'in desteği ile yayımladı.
Hakan Günday, eski milletvekillerinden Faik Günday'ın torunudur.
26 Kasım 2014 tarihinde Fransa'nın başkenti Paris'te düzenlenen törende 2014 yılı Türk-Fransız Edebiyat Ödülünü almıştır.
5 Kasım 2015'te, Fransızcaya Encore adıyla çevrilen "Daha" romanıyla Fransa'nın saygın edebiyat ödüllerinden Prix Medicis "En İyi Yabancı Roman Ödülü'nü almıştır.
İlk oyunu olan Malafa, 17. Uluslararası İstanbul Tiyatro Festivali kapsamında gösterime girmiştir (2010).
Romanları
Kinyas ve Kayra (2000)
Zargana (2002)
Piç (2003)
Malafa (2005)
Azil (2007)
Ziyan (2009)
Az (2011)
Daha (2013)
