Bu kitabı okurken Marquez’in Kırmızı Pazartesi kitabını okuyor gibiydim. Bir şeyler anlatılıyor ama bir türlü ne istediği ne amaçladığı hakkında bir yere varamıyorsunuz. Okurken Kırmızı Pazartesi’yi okuyor tadı aldım ama sonu onun gibi bir yere bağlanıp sonlanmadı. Çavdar Tarlasında Çocuklar havada asılı kalarak son buldu. Benim bu kitaptan aldığım şunlar oldu:
Herkes herkesin aynı olmasını istiyor. Aynı duygular, aynı düşünceler, aynı konuşmalar... İnsanların diğer insanlardan istediği bir tekdüzelik. Holden da buna maruz kalanlardan biri. Ama ilginç ki kitapta buna ithaf edilen bir şey yok. Holden da ne farklı olmaya çalışıyor ne de onun değişmesini isteyenlere laf ediyor. Yani ne Holden değişim istendiğinin farkında ne de Holden’in değişmesini isteyenler farkında.
-Jerome_David_Salinger608.jpg){kind=small}
·
1 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.