Anadolu insanını çok iyi tanıyan ve kaleme döken bir yazar ve Sevgili Arsız Ölüm'ün ilk kitabı olduğuna inanamıyorum. Bu kadar ustaca ve oturmuş bir üslup nasıl mümkün olabilir? Hem de henüz 26 yaşında. Latife Tekin'i ayakta alkışlamak gerek.
Üniversitede adını duyduğumda bu kitabı okumalıyım demiştim. 2018 yılında da kütüphaneme ekledim ama aradaki 5 yılda kitap biraz gözümü korkuttu. Türk edebiyatının Yüzyıllık Yalnızlık'ı gibi benzetmeler beni kitaba mesafe almaya itti. Açıkçası Marquez'inki gibi bir dil ve üslup beklemediğimden zor ve ağdalı bir dili var diye düşündüm. Oysa kitap biraz yavaş okunsa da (olayları kaçırmadan takip edebilmek adına ve bence bu yazarın ustalığını gösterir) gayet akıcı bir dili var.
Anadolu'nun o kadar güzel bir özeti ki kitap, tüm bu olayların herhangi bir ailenin başına gelmediğini kim söyleyebilir. Karakterlerin kullandığı dili bire bir babaannem kullanıyor mesela, anlamadığım tek bir kelime dahi olmadı. Bahsi geçen inanışların pek çoğu bir şekilde duyduğumuz şeyler. Kulağa absürt gibi gelse de hepsi var olan inanışlar. Atiye klasik bir Türk annesi. Çocuklarıyla çok ilgiliymiş gibi duran ama yalnızca çocuğuna hayatı dar eden bir anne. Bu nasıl kusursuz bir gözlem. Ardı ardına cümlelerde bir kahkaha atıp, bir yüreğinize öküz oturtuyor. Nasıl büyük bir hayata tutunma hikayesi, her şeyiyle çok gerçek ve acı.
·
37 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.