Nobel ödüllü yazar Andre Gide'in okuduğum ilk kitabı Pastoral Senfoni oldu. Eser günlük tarzında ele alınmış bir nevi kendine has bir ezgiye sahip. İdealist bir papaz köye cenaze sebebiyle gider ve orada görme engelli 15 yaşlarında bir kız ile karşılaşır. Bu kıza işitme engelli teyzesi bakmaktadır. Bu sebeple kız hiçbir şekilde insanlarla iletişim kurmamakta ve bir başına yaşayıp gitmektedir. Papaz, Gertrude'yi evine getirir ve onunla bizzat ilgilenmeye başlar. Ne var ki papazın karısı, eşinin kıza olan düşkünlüğünden dolayı yakınmaktadır. Papaz söylenilenlere aldırış etmeden kıza bildiklerini anlatmaktadır. Aslında ona hayatın tüm renklerini bir senfoni aracılığıyla aktardığını söylemek mümkün. Ayrıca kitap Beethoven'ın eserlerinden olan Pastoral Senfonisi'ne de gönderme yapmaktadır.
Evet çabaladığınız sürece her şeyi yapmak mümkün olabilir fakat kitabın sonlara doğru amacından saptığını düşünüyorum. Ama genel itibariyle beğenerek okuduğum bir eser oldu. Herkese tavsiyemdir.