İshak...İyi bir insanın yapması gerekenleri fazlasıyla yaptı.Kendinden çok “masum gözleri”düşündü. Jülide... Farklıydı,güçlüydü.İçindeki vicdan susmadı. Aslında birbirini tanıyan,tamamlayan ,anlaşan ruhlar vardı ortada. Düşünsenize,Jülide’nin en zor zamanlarında baktığı tablo(kendisini resim yapmaya iten neden)gelecekte çok ilginç bir şekilde etrafından uzaklaşmak için yola çıkacağı insanın annesinin tablosuydu. Hep inanmışımdır,karşımıza çıkan insanların tesadüfi olmadığına.Birbirlerine benzeyen ya da birbirinden farklı insanların birbirlerinin zamanlarına,acılarına ,mutluluklarına vs... ortak oluşuna.Kesişmesine...
·
10 Gösterim
Yorumlar
Yorum yapabilmeniz için giriş yapmanız gerekmektedir.