Virginia Woolf 'un okuduğum ikinci kitabı. "Kendine Ait Bir Oda"da da bu kitabında da benim gözlemlediğim yazarımızın eserlerini hayatından , fikirlerinden bağımsız olarak yazmamış olması. Kendini yaşadığı çağdan, içinde bulunduğu toplumdan soyutlamadan eserlerini oluşturmuş. (En azından bu iki kitabı için bunları söyleyebilirim.)
" Deniz Feneri" kitabını, yazara olan ilgimden ve yazarın fikirlerine verdiğim önemden dolayı okumak istedim ancak kitap başlarda bir türlü sarmadı beni. Olaydan çok durum odaklı bir eser ve karakterlerin psikolojik durumlarını bize sunmayı amaçlamış yazarımız. Kitap kendini zor okutunca kitapla ilgili küçük çaplı bir araştırma yaptım ve Türk çevirmen Mina Urgan'ın yazarın hayatını anlattığı bir kitabı olduğunu öğrendim. Özellikle "Deniz Feneri" kitabındaki karakterlerin aslında yazarımızın kendi hayatından kişiler olduğunu ve o karakterden birinin de kendisi olduğunu anladım. Kitabı okurken benim dikkatimi en çok çeken kitaptaki çocuk karakterin babasına dair fikirleriydi. Virginia Woolf'un feminist bir yazar olduğunu düşününce o çocuğun aslında Virginia'nın kendisi olduğu sonucuna ulaştım. Ayrıca karakterler arasındaki duygusallığın farklı bir şekilde anlatılışı da yazarın aslında cinsel tercihlerinin farklı oluşundan kaynaklandığını anladım.
Ben kitabı farklı bir zamanda daha dingin bir kafayla tekrar okumak isterim. Psikolojik tahlilleri duygusal geçişleri olan bir kitap olması, yazarın intiharına sebebiyet veren başka sebeplerin de kitapta örtülü bir şekilde anlatıldığını düşünmem beni kitabı bir daha okumaya götürüyor. Ama öncesinde Mina Urgan'ın yazarı anlattığı biyografik kitabını okumayı düşünüyorum.
·
4 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.