söylenecek yüzlerce söz varken hiç söylenmeyen sözleri dile getirmiş Livaneli. söylenemeyen susturulan sözlere ses olmuş. insanlığın, milletlerin karanlık yüzlerine ışık tutmuş. hiçbir devlet masum değildir demiş, her devletin, her insanın farklı katmanları olduğunu, en beklenmeyen yerde ne acılar gizli olduğunu göstermiş.
senelerdir istanbula gitmiş, bir süre orda yaşamış olmama rağmen gördüğüm ya da görmediğim her yerin bir anısı olduğunu fark etmemi sağladı bu kitap. ne acılar yaşamış sokaklar, ne sevgiler görmüş denizler. her biri kendi özel hikayesine sahipmiş, her birinde farklı hayatlar gizliymiş.
kitap bana hakkında çok az bilgi sahibi olduğum konularda engin bilgiler sundu. bazen utandım bunca zaman neden araştırmadım tarihi diye bazense mutlu oldum bunları sadece tarihi olay diye okumayıp bu şekilde insanların hikayeleri ile bezenmiş olarak öğrendiğim için. maya'yı, mari'yi, nadia'yı tanıdığım için çok mutlu oldum.
kitabı her elime alıp okumaya başladığımda zamanın nasıl geçtiğini fark etmedim, maya gibi bir oraya bir buraya sürüklendim ve en sonunda kitap bittiğinde aynı onun gibi iyi ki dedim. iyi ki bu kitabı okumuş, bu yazılanları öğrenmişim. bazen kafamı karıştıran konular, benim düşüncelerimle çatışan ya da belki hiç dile getirmediğim fikirlerime ses olan bu kitap benim hayatımda artık özel bir yere sahip oldu. livaneli bu kitabı bir aşk romanı olarak değerlendirmek istememiş çünkü aşk kelimesinin çok kirletildiğini söylemiş. bu kitap bir aşk romanından çok bir insanlık kitabı olmuş. tarihi olaylarla bezenmiş tarihi acılarla dolmuş, sevginin bir çok çeşidine yer vermilmiş. bir sevgi kitabı olmuş. hiçbir beklenti ile okumadığım bu kitap, bir kitaptan bekleyebileceğim her şeye sahipti. dilerim bir gün herkes bu kitabı okur ama bu kitaptaki olaylar bir daha hiç o şekilde yaşanmaz.
·
4 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.