Mehmet'i Sakatlayan Serçe Parmağı kitabından sonra yazarın diğer kitaplarını okumaya karar verip Az Kalan Gölge'den devam ettim.
Cümleler yolda yürürken rüzgarın suratıma yapıştırdığı gazete yaprağı gibi sinir bozucuydu ve yol boyunca da kendim hakkındaki gerçekleri suratıma çarpıp durdu. Dünyanın dört bir yanını dolaşan bir kahramana karşı yerinde mıh gibi sabit bir okuyucu olmam da ayrı bir mevzu..
"İnsanlar çoğunlukla inanmayı seçer. Çünkü red savaş gerektirir. İnanmak için teslim olmak yeterlidir." diyor. Hiçbir zaman inanmadım. Ama savaşmadım da. Çünkü "Adamlar haklı. Adamlar hep haklıdır." ve ben bundan çok sıkıldım. Dahil olmadığım hayatın beni bu kadar darlaması ilginç bir durum. İnsan içine girmediği kalıpta nasıl sıkışır bilmiyorum ama galiba ben sıkıştım. Ya da yazarın dediği gibi "Benim içim kara." Demek annem bana boşuna kara pus demiyor. Canım genç kız dediğin biraz neşeli olur. Neyse..
Son elli sayfası karakterin yaşlılık dönemini anlattığı için bana hitap etmedi ve hızlıca geçtim. Bir süreliğine de Güray Süngü'nün kitaplarına ara vermeye karar verdim. Doparlanmam lazım kskdn.
He bir de " Deniz içine aldığı her şeyi yukarı kaldırırdı, ona çok özenirdim."
·
117 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.