Puan vermedi·78 syf.··
Beğendi
·2020 44. kitabı
·4 saatte okudu
·Okunma: 02 Temmuz 2020 21:15
Pontos / Pontus, Doğu Karadeniz’in eski adıdır. Kelime anlamı “deniz”dir. Mitolojide ise Gaia’nım doğurduğu sonra da birleşip çocuk yaptığı tanrısal varlıktır. Kendisi de bu topraklarda doğan (Giresun / Bulancak) emekli Edebiyat Öğretmeni 
Yaşar Akalın, şiir kitabına isim olarak “Pontos”u seçer.
Şiirlerinde mitolojiden esintilerle doğduğu toprakları, ismini anmadan, memleket güzellemesi yapmadan, klişeye başvurmadan ele alır. Sadece o toprakların insanına hitap etmeden yüreğindeki izlenimlere dayanan doğa manzarasını anlatır. O memleket gittiği zaman gördüğü yer değildir. Gidip bulunamayacak bir uzak zamanda kalmıştır bu memleket. Çocukluğunu geçirdiği bu yer artık yoktur. Hayranlık duyulan doğası sahil yoluyla, HES’lerle ve betonlarla yok edilmiştir. Sevilenler bir bir eksilmiştir. Şair ebedi bir gurbete mahkumdur artık. Bu sebeple betimlemelerinin arka planında hüzün kendisini hissettirir.
Denizin mavisi, dağların yeşilliği Karadeniz’in uzun yağmurlu günlerinin getirdiği kasvetli grinin gölgesinde kalır. Yine de bu toprakların bir ilkbaharı vardır. Azda olsa grilik çekilir yerini kiraz ağaçlarının çiçekleri ve güller yüzünü gösterir.
Şiirlerde lirik ve hüzünlü bir doğa anlatımı tercih edilir. Yer yer kapalı bir anlatıma başvurulur. Şiirlerde doğa temasının dışında aşk, ayrılık, zaman ölüm temaları da işlenir.
Yaşar Akalın, şiir kitabına isim olarak “Pontos”u seçer.
Şiirlerinde mitolojiden esintilerle doğduğu toprakları, ismini anmadan, memleket güzellemesi yapmadan, klişeye başvurmadan ele alır. Sadece o toprakların insanına hitap etmeden yüreğindeki izlenimlere dayanan doğa manzarasını anlatır. O memleket gittiği zaman gördüğü yer değildir. Gidip bulunamayacak bir uzak zamanda kalmıştır bu memleket. Çocukluğunu geçirdiği bu yer artık yoktur. Hayranlık duyulan doğası sahil yoluyla, HES’lerle ve betonlarla yok edilmiştir. Sevilenler bir bir eksilmiştir. Şair ebedi bir gurbete mahkumdur artık. Bu sebeple betimlemelerinin arka planında hüzün kendisini hissettirir.
Denizin mavisi, dağların yeşilliği Karadeniz’in uzun yağmurlu günlerinin getirdiği kasvetli grinin gölgesinde kalır. Yine de bu toprakların bir ilkbaharı vardır. Azda olsa grilik çekilir yerini kiraz ağaçlarının çiçekleri ve güller yüzünü gösterir.
Şiirlerde lirik ve hüzünlü bir doğa anlatımı tercih edilir. Yer yer kapalı bir anlatıma başvurulur. Şiirlerde doğa temasının dışında aşk, ayrılık, zaman ölüm temaları da işlenir.
·
27 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.