İskender Pala’nın Şah ve Sultan kitabını okumaya başlamıştım ama anlatım ağır olduğu için kitabı yarım bırakmıştım. Od’a başlarken yine yarım bırakmak zorunda kalırsam diye içimden geçirmiştim ama öyle olmadı. Dil gayet sade, uzun cümleler yok, anlamını bilmediğim kelimeler daha azdı.
Benim için değişik bir kitaptı. Kitabı okurken yer yer duygulandığım anlar oldu. Yunus’un Sitare’ye olan aşkı çok naifti, kaybolan oğlu İsmail’e olan kalbindeki sızı güzel anlatılmıştı fakat ölen ilk oğlu İbrahim’den çok az bahsedilmesi daha doğrusu Yunus’un İbrahim’i anması beni tatmin etmedi. Sürekli Sitare ve İsmail’den bahsediliyor ikisine duyduğu özlem dile getiriliyor fakat ilk göz bebeği İbrahim’in pek anılmaması hoşuma gitmedi.
Kitap sıkıcı değildi. Rahatlıkla okunabilecek bir kitaptır. Okuyacak olan arkadaşlara şimdiden iyi okumalar dilerim.
·
1 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.