Burgess'in eserlerinin kendi küçük dünyamda bana bir ufuk açıp açmadığı, bir fark katıp katmadığı konusunu -mastar ben olmadığımdan- bir kenara bırakarak, işbu kitap hakkındaki düşüncemi paylaşayım:
Öncelikle, titrinde "Nobel Ödüllü sanatçı" güzellemesi olan bir kaç yazarın (André Gide, William Golding, Antony Burgess) eserlerinden 6 tanesini okumaya çalıştım - çalıştım diyorum çünkü su gibi akan, alıp-götüren, söğüt gölgesinde serinleten türden eserler olmayınca, söyleyeceklerimi, yutulamayıp ağızda büyüyen lokma gibi geveledim hep. Bu yazarları okurken, içsesim "yahu adam/eser nobel almış... Güzel olmasa verirler mi?" diye düşünüp gözlerimi, duygularımı zora koşarken, dışsesim Nobel'in verileceği eserlerin tespitinin -sadece nobelci güruhun bildiği- eser içinde geçen tılsımlı bir ifadeye endekslidir belki, kimbilir yazarlarında med-ceziri vardır, bir kitabı "gel" derken, öteki "git" diyordur ne biliyorsun? ya da eserin orjinalinde olan güzellikler, tarif aynasının sırsız yüzeyinden tam yansımadığı için göremiyorsundur, dil fakiri olmasaydın, perdeli görüşün olmasaydı da güzeli tüm güzelliğiyle arz-ı endam ederken görseydin gibi şeyler mırıldandı ha bire. Bitti şükür.
Sonralıkla, kitap özelde benim için Lise 2 Edebiyat öğretmenimin vermiş olduğu yıllık ödevi hatırlatıp, benim de o günlere flashback yapmama yaradı: Ödevin konusu "Türk Halk Edebiyatında Toprak Sevgisi"ydi. Bir radyo programından mülhem Aşık Veysel, Karacaoğlan, Yunus Emre gibi yüce kametleri bir mecliste toplamış "toprak sevgisi" üzerine yazmış olduklarını bendenizin moderatörlüğünde kayda girmiştik. (:
Mekan Cennet değil Dünya, konu kişiye özel değil genel, geneldi... Bu anekdotu saymazsak:
"Mozart ve Deyyusları" sevmedim.
Öznesi Mozart, konusu müzik, dili müzikal terminoloji bezeli poetik bir eser. Mekan Cennet, perde perde flashback...
Her biri farklı zaman ve mekanlarda yaşamış, ortak noktaları müzik olan meşhurlarımız ölmüş, Cennette toplanmışlar. İnançlarının telkin ettiği tema çerçevesindeki Cennetteyken ara ara yapılan organizasyonlar ile müziğe devam. -William Golding-Piramit'ten alıntıyla- "Cennet müziktir" boyutundalar. Mozart, ara ara meclislere katılsa da hep Tanrıyla temasta, onun hizmetinde. Tanrı da gelen taleple Mozart'ın mekana (Cennete) gelişinin 200. dünya yılı anısına bir organize de planlanınca "Tanrı onu haddinden fazla pohpohluyor" bile dedirtiyor öncesi-sonrasıyla müziğin duayenlerine. Sonrası 3 perdelik .. sahnelik bir oyun. Oku anlayabilirsen, -terminolojiyi- çöz çözebilirsen.
·
43 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.