Okumaya ilk başladığım sıralarda istemsiz sinirlendim. Özellikle kütüphaneye bir kadının başında vekil olmadan giremediği zamanlar anlatılırken... İmkân tanınmayan hayatların hor görülmesi, aşağılanması ve alay edilmesi nasıl sinirlendirmez ki insanı? Ama okumaya devam ettikçe kadınların hislerinde yalnız olmayışını ve paylaştıkça rahatladığını anladım.