✔Fyodor Mihayloviç DOSTOYEVSKİ - Yeraltından Notlar
Fyodor Mihayloviç Dostoyevski, Rus roman yazarı. Çocukluğunu sarhoş bir baba ve hasta bir anne arasında geçiren Dostoyevski'nin ilk eseri "insancıklar" 1846 yılında yayımlandı. Dünya edebiyatını en çok etkileyen ve en çok okunan yazarlardan biri olan Dostoyevski'nin eserleri birçok 20. yüzyıl düşünürünün fikirlerini derinden etkiledi. 1881 yılının Ocak ayında bir ciğer kanaması geçirerek yatağa düştü ve 28 Ocak 1881 tarihinde öldü. Dostoyevski için 31 Ocak 1881 tarihinde yapılan cenaze töreninde yaklaşık otuz bin kişi tabutunun arkasında yürüdü.
Yeraltından Notlar adlı eseri1864 yılında Petersburg'da basılmıştır. Yazar kitabı basma amacıyla yazmamıştır ve bunu kitapta da açıkça belirtmiştir. Okuyucuya sesleniyormus gibi bir yazı bicimi kullanmasının nedeni olarak da bu sekilde yazmanın kendisine daha kolay geldiğini göstermiştir. Ve basma düşüncesiyle yazmadığı için kendisiyle ilgili hicbir şeyi üstü kapalı bir şekilde değil gayet açık ve dürüst bir şekilde aktarmıştır. Kitap iki bölüme ayrılıyor. Ilk bölüm "yeraltı". Yazar kendisini yeraltı insanı olarak tanımlamıştır. Bu bölümde yazar insan psikolojisi ve kişiliği üzerine derin analizler yapmıştır. Çok bilmenin iyi bir şey olmadığını, insana zarar verdiğini öne sürmüştür. Hatta gereğinden fazla bilmenin bir çeşit hastalık olduğunu belirtmiştir. Bunun yanında normal olabilmenin ilk koşulu olarak aptallığı göstermiştir. İnsanın nankörlüğü üzerinde de durmuş ve insanı en iyi tanımlayan cümlenin "iki ayaklı nankör" olduğunu ve bununla beraber insanoğlunun en büyük kusurunun erdemsizlik olduğunu ifade etmiştir.Bu bölümde yazarın bazı konularda kafa karışıklığı yaşadığı da görülüyor. Yazar bölüm sonunda "en güzeli bilinçli bir hareketsizliktir ve öylece yeraltında yaşamaktır" diyor. Bir insanın okuyucuyla paylaşmak maksadıyla yazdığı yazının kesinlikle dürüst olmadığını belirtiyor fakat yazar sadece kendisi için; yüzleşmekten korktuğu ve çoğu zaman hatırlamak istemediği olayları yalansız bir şekilde yazmaya söz vererek "sulusepkene dair" adını verdiği ikinci bölüme geçmiştir. Ikinci bölümde yazar kendi hikayesini anlatmıştır. Ve bu hikaye ilk bölümde anlattığı insan analizine örnek olacak nitelikte bir öyküdür. Burda yazarın gururunu korumak isterken sergilediği tutarsız davranışlarına, çok bildiği ve bu nedenle çevresindeki herkesten üstün olduğunu düşündüğü halde ezikliğe boyun eğdiğine ve insanlar onu umursamadığı zamanlarda içindeki büyük öfke gibi birçok histeri belirtilerine rastlıyoruz. Ve geçirdiği bu krizlerin histerik krizler olduğunu kendisi de belirtmiştir. Yazar hikayeyi ilk bölümde üzerinde durduğu insanın nankörlük duygusunun verdiği acıyı derinden hissettirerek vurucu ve hüzünlü bir sonla bitiriyor. Yazarın Gogol etkisinden çıkarak yazdığı ilk büyük eseri olan bu yapıtı okumanızı tavsiye eder keyifli okumalar dilerim.
-KUDRET ASLAN-
·
24 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.