Makar Devuşkin ve Varvara Alekseyevna'nın aşk ve hüzün dolu mektuplarını okurken aklım bayağı karıştı. Duyulanacağım zaman bir anda kişilik analizi yaparmışçasına bir olayın anlatılması, bir olayı takip ederken karakterlerin arasınsaki aşka odaklanacağım ani duygu geçişleri biraz yordu beni. Dostoyevski tarzına şuan için biraz uzağım. Kitapta çok hoşuma giden bazı kısımlar oldu. Sırf oralardaki hislerim için iyi ki okumuşum diyebilirim. Ama beklediğim ve alıştığım keyifi bu kitapta bulamadım.
·
2 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.