Eski zaman insanlarını düşünüyorum. Dünyaları küçüktü/ dardı . Gidebildikleri en uzak yer; en yakın köy ya da şehirdi. Bizlerse dünyamız genişledikçe, kalabalıklaştıkça yalnızlaşıyoruz. Samimiyeti bulamıyoruz, sevgiyi bulamıyoruz ve yalnız kalmak iyi geliyor çoğu zaman . Kendi adıma çok hüzünlü buluyorum bu durumu :((
Haklisiniz Ipek Hanım. Dünyamız büyüdükçe yeni insanlar tanıyoruz, insanların iyileri olduğu kadar kötüleri de var. Az ama öz dostluklar edinip kendi dünyamızı minimalize etmekte fayda var.