Beni hemen sardı anlattığı hikaye ve kitabın bitirdikten sonra bir süre da bırakmadı. Geçip giden geçliğe ilişkin bir yasa, insanın konumu, ilişkisi, yaşı ne olursa olsun gençliğe ve güzelliğe kolayca kapılabilmesine yani bu zayıflığına, arzu ile ahlakın çatışmasına, çok farklı ve sağlam bir dostluğa tanıklık etmek mümkün kitapta.
--- spoiler ---
Okurken öyle kendimi kaptırdım ki Ender ve Çetin'in, Bora'nın vardığını öğrendikleri ve onla yüzleştikleri sahneleri okurken ben de utandım, sinirlendim, kendimi eksik hissettim. Hatta bazı bazı elinden kitabı bırakıp "Yapma bunu Allah aşkına, anlatma!" dedim, okumaktan ızdırap duydum. İnsanın aşık olduğu kadını başkasıyla görmesi, hatta onun başkasıyla olan o en mahrem hallerini düşünmek zorunda kalması ne büyük yıkım... Bir taraftan da bu aşkı sindiremedim içime. Kendilerine emanet edilen bu kadına kapılmış olmalarını almadı içim. Tabi bunu uzaktan bakıp söylemesi kolay. Kitapta geçen şu cümle üzerinde düşünmeye değer "en büyük ahlaksızlık, demiştim kendi kendime bir aşkı yaşamamaktır. hayatı mümkün olan en geniş haliyle yaşamak gerekir" Adamlar yine sağlam durdular, çok bozmadılar kendilerini. Onlara da çok haksızlık etmemek gerek.
--- spoiler ---
Ben çok beğendim. Okumanızı tavsiye ederim.
·
3 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.