Ahmet Arif’in tek çıkar yolu durup dinlenmeden Leyla’sına yazmak, hoş bütün işi gücü onu düşünmek, bütün o manasız iç sıkıntılarından Leyla’sının varlığını hatırlayarak sıyrılıyor. Bir pınar, dağ suyu gibi dinlendiriyor Ahmet Arif’i, nasıl da tanır Leyla’sını kimselerin tanıyamayacağı gibi, geç yazmasına bile içerlerken şöyle demez mi” Sana kızılmaz oysa. Kırılınmaz. Belki de kırgınlığım kendime.”
Ahmet Arif’in Leyla Erbil’e gönderdiği mektupların her sayfasında aşkın tüm çıplaklığıyla ruhunuza işlediğine şahit olacaksınız...
Keyifli Okumalar