Kitabı genel olarak beğendim. Edebi lezzet olarak diğer bölümler daha çok bana hitap etmekle birlikte kitabın en uzun bölümü olan hapishanelerin incelendiği bölüm, bir süre sonra aynı ana fikri fısıldamaya başladı: "Sistem kendini korumaya çalışır, muhalifin kim olduğu önemsizdir." Bu ülkede acı çekmeyen, mensubu olduğu ideoloji uğruna hapishanelere düşmeyen herhangi bir güruh kalmamıştır. İnsanların davalarına olan saygısı, samimiyeti de buralardan öğrenilmez mi zaten? Bütün bunlara rağmen hapishaneleri Medrese-i Yusuffiyye yapanlara ne mutlu...
·
1 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.