Yazarın okuduğum ilk kitabıydı. Raif Bey'in ismiyle müsemma oluşu, hayata ve insanlara karşı tutumu, acıklı hayat hikayesi çok çarpıcıydı. Kitaptaki etkileyici hikayenin yanı sıra yazarın dili ustalıkla kullanması, eserin bu denli çok okunmasının asıl sebebi sanırım. Akıcı ve acıklı bu hikayeyi okurken herkes kendinden mutlaka bir parça bulacaktır diye düşünüyorum. Hayatın anlamını sorgulatan, ümit, sevgi, saygı kavramlarını düşündürten bir anlatımdı. Ancak katılamadığım en önemli noktalardan biri olarak; Raif Bey'in Maria ile karşılaşmasını, hayatın anlam arayışını karşılayan bir hadise olarak değerlendirmesini tatmin edici bulmadım. Evet, birini gerçekten bulmak ve gerçekten sevmek, çok çok kıymetli bir olay. Fakat bu, hayatın gayesi olduğunda iş çok farklı bir hal alıyor. Her şeyde itidalli olmak hayatı daha güzel ve doğal hale getirir, sevgide de aynı tutum olursa yaşamak güzelleşir zannediyorum.
Bu arada Maria'nın Türk edebiyatının belki de ilk feminist görüşlü karakteri olduğunu söylemeden geçmek istemedim. Özellikle aşk ve erkekler hakkında konuştukları bölümlerde bunu farketmek pek mümkün. Arzuların ön planda tutulduğu kadın ve erkek ilişkilerinde Maria'nınki gibi bir yaklaşımın oluşması kaçınılmaz sanırım. Burada da ölçünün ne olduğunu bilmek mühim. İnsan, adaleti ve merhameti bulduğu yegâne ölçüyle yaşadığı taktirde bu tip sıkıntıların minimuma ineceği kanaatindeyim. Velhasılı hüzünlü ve güzel bir hikayeyi hissederek okumuş oldum, okumak isteyip de adım atamayanlara tavsiye ederimm.
·
3 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.