·235 syf.····Okunma: 16 Temmuz 2020 14:43 Olay Macaristan'ın Budapeşte'sinde geçiyor.
Nemecsek ve arkadaşlarının özgür alanları olan "Arsa" için verdiği kıyasıya mücadeleyi, aralarındaki sıkı çocukluk bağını birer savaşçı ruhuyla bizlere sunmuş olan yazarımızın bu kitabı oluşturmasındaki hikayeyi ayrıca öğreneceksiniz.
"Pal Sokağı Çocukları" kitabını çocukluğunu yaşamış şimdinin büyüklerinin, kitabı okurken çocukluğuna gideceğine inanıyorum. Beni çocukluğuma götüren beni derinden etkileyen bu kitabı küçük büyük herkesin okuması gerektiğini düşünüyorum.
Çocuklara yönelik yazılan kitapları okuyan büyükler olarak eminim hepimizin sorguladığı bir nokta oluyordur kendi içimizde. İçimizdeki çocuktan ne kadar kalmış?
Kaçımız çocukluğunu kitaptaki bu çocuklar gibi özgür bir alanda yaşayabildi? Kaçımız üstümüzün başımızın kirlenmesini umursamadan alabildiğine oynadık? Kaçımız oynadığımız bir alana müdahale edildiğinde karşı koyup çocukluğumuzu yaşamakta ısrar ettik? Biz yaşadık belki ama günümüz çocuklarının çok az bir kısmı yaşamıştır.
Ben şanslı bir çocukluk geçirmiş biri olarak kitabı okurken o çocuklarla Pal Sokağı'nda oynar gibi oldum. Onlarla tekrar üstümü başımı kirletip akşam karanlığında eve geçtim.
Şimdiki çocuklara üzülüyorum. Onların kendilerine ait bir oyun alanı yok. Sokak arkadaşları yok. Halbuki bir çocuğun ilk sosyalleştiği yer sokaklardır, oyun alanlarıdır. Biz oyun alanlarına müdahale ederek o çocukları kafeslere koyup ilerde de uçmalarını bekliyoruz. İncelememim bu kısmında Gülten Akın'ın Evleri Yüksek Kurdular şiirini yazmak istedim :
Evleri Yüksek Kurdular
Evleri yüksek kurdular,
Önlerinde uzun balkon;
Sular aşağıda kaldı,
Aşağıda kaldı ağaçlar.
Evleri yüksek kurdular,
On bin basamak merdiven;
Bakışlar uzakta kaldı,
Uzakta kaldı dostluklar.
Evleri yüksek kurdular,
Cama,betona boğdular.
Usumuzdaydı unuttuk;
Topraktan uzakta kaldı,
Toprağa bağlı olanlar.