Teşekkürler Kafka.
Modern klasiklerle aram klasiklere göre daha açıktır. Klasik bir eser hakkında çok fazla yorum yazma taraftarı da değilim aslında. Zira her okuyanın hayat birikimine göre aldığı haz ve görgü bambaşkadır. Dava 20. yy için bir distopya olsa da, Bir idam mahkumunun son gününe göre bir ütopyadır da aynı zamanda. Dava; ne olduğunu bile bilmediği bir suçla, -ki ortada bir suç var mıdır- kendi içinde kendini yargılamasına fırsat tanımadan, yine toplumun ve devletin baskısı ile acaba ben suçlumuyum psikolojisine bürünmüştür yazar. Nerden okuduğumu hatırlamıyorum şöyle bir şey okumuştum; K. Yargılanma sürecinde işini kaybetme korkusu da yaşamıştır, bu da Franz Kafkanın zamanında çalıştığı sigorta şirketine bir atıf ve eleştirel bir yaklaşım olarak kitapta yer almıştır. 21. yy için bu yazılanlar ne kadar da ışık tutuyor öyle değil mi? Klasikler benim için zamansız kitaplardır. Ne zaman okusam farklı bir durum çıkartırım, günümüze ışık tutan.
·
4 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.