Saramago'nun harika eserlerinden biri. Olayların akışı klasik bir Jose Saramago kitabı gibi ilerliyor. Sıra dışı bir olayın sıradan olarak sunulması ile başlayan bir giriş, uzun ve detaylı psikolojik ve sosyolojik çözümlemelerin bulunduğu gelişme ve harika bir sonuç bölümü.
Kitapta ana karakterimiz Tertuliano Maximo Afonso adlı bir tarih öğretmeni. İzlediği bir filmde kendisinin bire bir aynısı bir karakteri görmesi ile hayatı değişiyor ve bu kişinin kim olduğunu araştırmaya başlıyor. (Kitabın bu kısmını okurken aynı şey benim başıma gelseydi ne yapardım diye düşünmekten kendimi alamadım.) Bu noktadan sonra Tertuliano ve sağduyusu arasında bir savaş başlıyor. Bu ikili arasındaki diyaloglar olağanüstü. İnsan psikolojisi konusunda Saramago, Dostoyevski seviyesine çıkmış. Dostoyevski demişken bu kitap Dostoyevski'nin "Öteki" kitabını andırıyor. Kitap sonlara doğru akıcılaşıyor ve bittiğinde güzel bir tat bırakıyor. Saramago severler kesin okusun derim.
(Kitaptaki tarih dersinin geçmişten günümüze değil de günümüzden geçmişe doğru gidilerek okutulması fikri de bir hayli ilginçti.)
Kitabın sonlarındaki şu alıntıyla bitireyim:
"İnsani bir plan, sevgili dostum, gayet insani, şeytan plan falan yapmaz, hatta insanlar iyi kalpli varlıklar olsalardı şeytan diye bir şey var olmazdı bile."
·
3 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.