Deli olarak görülen bir adamın; zaman makinesi ile geleceğe yolculuk yapmasını konu alan bu kitap beni derinden sarstı ve sonunda yüreğim kıpır kıpırdı. Şaşırdım! Çünkü uzun zamandır kitaplarla ağlasam, gülsem de kıpır kıpır olmuyordum.
Kıpır kıpır olmamın sebebi; insanoğlu geleceği hep uçan arabalar, robotların işgal ettiği bir dünya, her yerde makineler diye hayal etse de bu ütopik gelecekte her şey geriye gitmiş. Evrim, insanlar üzerinde devam etmiş bir şekilde karşımıza çıkıyor.
Yazar, zengin ve fakir insanların ayrı ayrı evrimleşmiş olmasını da gözümüze sokmadan geçemiyor.
Bu kitap her ne kadar ütopik olsa da kafamdaki geleceği anlatıyor olması beni kitabın içine çekti. Anlatımı da gerilimi kadar güzeldi.
Zaman yolcumuz ile ışıklara kaçtım, yaptığım basit hatalarla ağladım ve en önemlisi insanlığın sonunu gördüm. Ağladım. İnsanların içindeki bitmek bilmeyen katilliğe ağladım. Doğaya, hayvana, bitkiye zarar veren her insana kin besledim. Ve lanet ettim insanlardan gelen her kötülüğe.
Geçmişe bakmak kolaydır ama geleceğe baktığımda çektiğim acı asla dinmiyor. Nefes alıp vermenin ve bir kütlemin olması bile beni yaşatmıyor.
·
6 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.