"Beni Kör kuyularda" bu ismin nereden geldiğini kitabı okuduktan sonra daha iyi anladım. Yapılan kötülüklere, acımasızlıklara, eziyetlere, hep kör kalıyoruz da ondan, eğer bizim değilse yanmakta olan can kesinlikle dışarıdan olaylara inanılmaz esrarengiz gibi bakıyoruz. Hatta herkese bunu yayıp daha çok seyrediyoruz başkasına yapılan zulmü, sesimizi çıkarmıyoruz, insanların çaresiz kalması hoşumuza gidiyor.
İşte Hasan Ali Toptaş kitabında bunu çok iyi kurgu ve yazım ile anlatmış.
Kitaba gelecek olursak, asıl karakterimiz olan Güldiyar bir gün babasına yemek götürmek için evden çıkar ve döndüğünde artık eskisi gibi değildir, annesinin yalvarmalarına rağmen ağzını açıp bişey demez ve annesinin ısrarına dayanamayıp ağlamaya başlar, hikâye bundan sonra başka bir hâl alacaktır çünkü Güldiyar'ın gözünden yaş yerine taş dökülür ve bunu orada yaşayan herkes duyar. Ardından bu krizi fırsata çevirmek isteyen insanlar Güldiyar'ın yaşadığı eve merak eden herkesi para karşılığında içeri sokar bu ilginç durumu görmek için, bir süre sonra evin önü kalabalıktan geçilmez, herkes bu durumu normalmiş gibi izler, kimse Güldiyar'ın ve ailesinin derdinden anlamaz. Aradan geçen zamanda Güldiyar'ın ağlaması için ona yapılan eziyeti normal karşılarlar ve toplumca onun ölüme kadar giden yaşamına dur diyemezler. İşte bizi yani insanlığımızı ise bu merak öldürür.
Okunmaya değer kitap olduğunu düşünüp herkese tavsiye ederim.
·
26 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.