Bu kadar güzel başlayan arada bozan, ara sıra bayan, ama sonlarda gene toparlayan bir romanı ilk defa okudum. Bu tarz romanları pek sevmiyorum ama Oğuz Atay'ın farklı bir üslubu var, okurlara, verdikleri paranın, ayrıdıkları zamanın hakkını veriyor. Kitabı okuduktan sonra çevremdeki (Olric lakırdıları yapıp duran) çoğu insanın anlamadan okuduklarına (belki de hiç okumadıklarına :)) ikna oldum. Fazla özdeşim cildi bozuyor galiba.
·
1 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.