"Eşyaların bizde duygusal bir etki yaratması,hatıralarımızı canlandırma gücü taşıması için en uygun durum tabii ki aşktır."
Benim için değerli bir insanın önermiş olduğu,uzun bir süre önce başladığım ama hayatımdan kesitler bulduğum ve ruhuma ağır geldiği için yarım bıraktığım bir eser.Her zaman aklımın bir ucunda "Devam etmen gerek."düşüncesi olduğu halde cesaretimi bir türlü toplayamadığım ama ruhumu biraz olsun hafiflettiğim şu sıralar bitirdiğim harika bir kitap.
Yalnız Kemal'in Füsun'a olan aşkının değil,o zamanların Türkiyesinin havasını,müzeleri,insani ilişkileri ve daha birçok konunun işlendiği özenle hazırlanmış bir kitap.Sürükleyici bir kitap olmasına rağmen uzun bir sürede bitirmemin sebebi:sindirerek okuma isteğimdi.Betimlemelerin uzun tutulması sebebiyle sıkıcı bulan okuyucular olacak olmasına karşın bu özelliği,beni romanın içine daha fazla itti.
Romanda Füsun'u hatırlatan her eşyayı saklayan Kemal ve bu eşyaları müzede sergileyen Orhan Pamuk.Hayran olduğum iki isim oldular.
Şunu da eklemek isterim ki:Orhan Pamuk'u ilk defa okuduğum için kendime kızıyor olsam da bunu telafi etmek için fırsatımın olması yüreğime su serpti.
·
74 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.