Büyü, masalın sadece sonunda, onlar murada erip biz kerevete çıkınca değil, masalın en başında başlar. Bizler, prenses acılar içinde kıvranırken bile hissederiz o büyüyü. İçimizden prensesin yerinde olmak geçer. Amacımız acı çekmek değildir, masalın içindeki büyüye kaptırırız kendimizi. Gerçek olmadığını bilsek de, masalların içimize ruhumuzun derinliklerine aktığını unuturuz bazen. O masalları ne uzaylılar uydurmuştur, ne de insan olmayan başka varlıklar. İnsan zihninin istekleri, arzuları, hayalleri, korkuları, yaşamak isteyip de yaşayamadıklarıymış o masallar.
Sevdiğimiz ya da ilgimizi çeken kitapları biran önce okuyup bitirmek isteriz. Ama bu kitabı bitirmemek için son elli sayfasını o kadar yavaş okudum ki, kitap
bitmesin istedim hep devam etsin istedim. Sanırım uzunca bir süre etkisinde kalacağım.
·
15 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.