Sene 1792. Bir doktor ve aynı zamanda meclis üyesi olan Guillotin idam cezalarını daha “insancıl” bir şekilde infaz etmek için idam makinesinin “modernleşmiş” halini tasarlar.
“Madam Giyotin” ve ya “ulusal jilet” olarak da isimlendirilen bu makine 1981’e kadar Fransa’da soylu, soysuz, eşkiya, kral ayrımı yapmaksızın sayısızıca kişinin idamında kullanıldı.
Victor Hugo‘nun henüz çok gençken 26 yaşında kaleme aldığı bu eseri iyi Dame cezasına kadar protesto niteliğindedir. Yazar bu eserinde bir iyiden mahkûmunun son gününde yaşadıklarını, ızdıraplarını ve acılarını betimlerken idam cezasına karşı tepkisini de açık bir şekilde göstermiştir. İçerdiği mesaj bakımından çok önemli olan bu eserin bazı ülkelerde idam cezasının kaldırılmasında etkili olduğunu
söyleyebiliriz.
Kitabın içindeki referanslardan da göreceğiniz üzere Hugo’yu bu romanı yazmaya iten sebeplerden birisi de bir gün Greve meydanından geçerken bir idama tanık olmasıdır. Birinci tekil şahsın dilinden yazılmış bu romanda kahraman bir nevi yazarın sözcüsüdür.
Umarım bir spoiler vermeden açıklayabilmişim. Ama zaten kitabın adı en büyük spoiler :)
Ben okurken içim kararacak derecede mahkumun bütün duygularını hissettim. Bana Albert Camus’un “Yabancı”sını anımsattı bir çok bölümlerinde. Birde40 sayfalık önsözü okurken dikkatim çok dağıldı. Keşke kitabı bitirip sonra ön sözü okusaymışım. Siz belki de öyle deneyebilirsiniz.
··
3 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.