kitabın başlarında biraz zor ilerlemiştim bitirebileceğimden biraz kaygılıydım. üç dört gün sonra kitap öyle bir açıldı ki gece yattığımda uyumadan olayların seyrini düşünüp nasıl ilerleyeceği konusunda tahminler yürütmeye başladım. meraklanıp daha da hızlandım ve kitap beklediğimden daha kısa sürede bitti. kitabın inandırıcılığı o kadar yüksek, kitap gerçeğe o kadar yakın ki okurken kurgu olduğu tamamen aklımdan çıktı ve dostoyevski’nin gerçek bir anısı gibi okudum kitabı. insan okurken ciddi derecede rahatsız oluyor ki ben genelde böyle kitaplar okumayı severim. bu kitabı yazabilmek çok fazla birikim, emek, yaşanmışlık ister. dostoyevski’nin insan psikolojisini bu derece analiz edebilmesi ürpertici. kitaptaki duygular birebir okuyucuya geçiyor. şu an yazarın okuduğum en iyi kitabı.
·
17 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.