"Duyguları ifade edecek kelimeleri kullanmamak, yaşamda yavaş yavaş kör olmak değil midir zaten?"
Körlük'ü herhangi bir kitabı almadan önce yaptığım rutin konu,inceleme,alıntı okumalarını es geçerek aldım.Yıllardır duyuyordum,o sarı kapaklı kitabı her yerde görüyordum ama bir şekilde alamıyor,bir çeşit ön yargı besliyordum.Sonrasında tüm bu ön yargılarımı yıkarak bir adım attım ve elime aldığım gibi okumaya başladım.
Herhangi bir ülkenin,herhangi bir şehrinde ve o şehrin herhangi bir caddesinde bekleyen herhangi bir araçtaki herhangi bir adamın kırmızı ışıkta beklerken aniden kör olmasıyla başlıyor hikayemiz.Bunun ardından olaylar tabiri caizse çorap söküğü gibi ardı sıra geliveriyor ve biz de bu tuhaf bir şekilde gerçekçi dünyanın içinde kayboluyoruz karakterle beraber.Her karakter kendi öyküsünün içinde bu değişik salgının içine çekilirken bir an önce rutin yaşamlarının içinde bir parçayken bir an sonra adeta farklı bir düzenin içinde ortada kalışlarını,o çaresiz kalakalışları her sayfada hissettiririliyor ve bizler adını bile bilmediğimiz karakterlerle empati kurmaya çalışıyor ve bir gece yarısı körlerle dolu bir odada bir kör olarak uyanıyoruz.
Kitap bende pek çok değişik his uyandırdı.Öyle ki bir sayfa önce hüzün iliklerime işlemişken,bir sayfa sonra derin bir tiksinti duygusu bedenimi ele geçiriyordu ve ben tam da bu yüzden Saramago okuyabileceğimi anlamıştım.Konudan bağımsız,yalın,duru ve sizi anda yaşatan gerçekti bir anlatım.Aynı zamanda bambaşka bir konuyu,size yaşatırcasına,sanki bir gün sonra uyandığınızda böyle bir durumla karşılaşabilecekmişsiniz bilinci uyandırırcasına veriş,okuyucuyu olayın içinde hissettirme.Alışageldiğimiz karanlığın içine düşme hissiyatlı bir körlükten ziyade,sanki bir süt denizinin içinde gözlerini açıyormuşsun a dönüşen bir "beyaz körlük".İşte bunlar Saramago'yu zihnimde bir bütün haline getiriyordu.
Kitap beni gerçekten sıktı,içim daraldı çoğu sayfada.Tam da bu gerçeklik yönüyle hem de.Bu gibi durumlarda insanların ne kadar çabuk vahşileşebileceğini bilmek,bir gün öncesiyle bir gün sonrasının ne denli farklı olduğunu okumak,hızlı bir felaket senaryosunun bir an sonra yeni gününüzün rutini oluvermesi beni derinden etkiledi.Hele de tam bir salgın sürecinden geçtiğimiz şu günlerde kitabın etkileyiciliği sanıyorum ikiye katlandı benim için.
Özellikle doktorun karısının insaniyeti çok güzel bir şekilde verilmişti okuyucuya.Sessizce bir örgütlenişin lideri olmuş bu kadın zafiyetler taşıyordu,kusursuz değildi,çünkü insandı ve okumaya,anlamaya çalışmayı en sevdiğim,bazı anlarda empati kurmakta en çok zorlandığım karakter o oldu.Hatta sonrasında Görmek'le devam edişim biraz daha bu karakteri okuma isteğimden dolayıydı.Ne yazık ki yarıda bırakssm da bir süre sonra yeninden başlamaya niyetlendim.
Özellikle kimi alıntıların,tekrarla,farklı bakış açılarıyla okunması,belli sürelerden sonra yeniden dönülmesi gereken bir kitap olduğunu düşünüyor ve benim için çok güzel bir Saramago serüvenime başlangıç kitabı olduğunu düşünüyorum.Okuyun,okutun.
·
6 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.