Müthişti. İlk 400 sayfada zaman zaman sıkılabilirsiniz, günlük hayatınızda olduğu gibi ! Olayları hep olan şeyler olarak görüyosunuz ve alışıyosunuz. Ama son 100 sayfada yıllardır içinde kaldığınız ve artık alıştığınız evi öyle bir yıkıyor ki yazar dönüp o eve hüzünle gülümsüyorsunuz. Yazar ilk 400 sayafada sizi son 100 sayfaya öyle bir pskolojiye hazırlıyor ki, dağılıyorsunuz sonunda. Benim gözlerim doldu, ağlamanın eşiğindeydim bitirdiğimde. Eminim hüngür hüngür ağlayanlar da olmuştur. Romanı bitireli bikaç gün oldu. Karakterleri özlüyorum
·
7 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.