Cengiz Aytmatov'dan okudugum 4. kitap. Her okuyusumda hikayenin icinde kayboluyor, sanki o anlari, o zorluklari, o mutluluklari yasiyor gibi hissediyorum. Bi yanda hikayeyin devaminin uyardigini okuma istegi bi yandan da hic okumak istememek. Karakterlerin yasantilarina, cektikleri zorluklara yeri geliyor o kadar uzuluyor ki insan, 'Kis geldi catti' 'Kis geliyor' gibi cumleleri okudukca, gelmesin su lanet kis dedirtiyor bana. Aytmatov un okudugum her kitabinin son sayfasini bitirince ister istemez bir sure yasantimi hayatimi sorguluyorum. Cogunlukla da sonrasinda utaniyorum kendimden, Bana bazen ne kadar onemsiz, luzumsuz seyler icin uzuldugumuzu, kalp kirdigimizi hatirlatiyor. Ve tabii komunizmin, sosyalizmin de soguk gerceklerini cok guzel yansitiyor yazar.
·
6 Gösterim
Yorumlar
Yorum yapabilmeniz için giriş yapmanız gerekmektedir.