Kendi kişilik özelliklerimi sayacak olursam bu betimlemeler içinde “duygusal” yer almazdı. Ama bu kitap öyle bir kitap ki son sayfalarını okurken farkında olmadan akan gözyaşlarıma şahit oldum. Üstelik burada da bitmedi saat gün batımına yakındı ve kendimi günün bu en sevdiğim zamanında hemen dışarı attım. Telefona bakmadım müzik dinlemedim (İmkanım olsaydı Serenad’ı dinlerdim). Öylece yürüdüm. Kitabın etkisinden sıyrılmak için. Temiz havayı içime çektim havada kalan son turunculukları seyrettim. Nasıl bi dünyada yaşadığımızı düşündüm. Bu kitabın bana kattıklarına minnettar oldum. Okuyun ve de okutun.
·
1 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.