Sabahattin Ali'nin sabırsızlıkla, sonunu merak ede ede fakat hiç bitmesini istemeden okuduğum muhteşem eserlerinden biri daha. Her defasında Sabahattin Ali'nin nasıl, neyi düşünerek yazdığını merak ederek okuyorum. Bu kitapta insanların küçücük dünyevi şeylerin bile ne kadar hızla gözüne perde bürüyebildiğini kısa sürede görüyorsunuz. Ve yahut hiç beklemediğiniz, hiç değişmez dediğiniz insanların göz açıp kapayıncaya kadar değiştiğini...
Burada da kendime çok benzettiğim bir karakter var.
Macide...
Ne kadar üzülse bile, o paramparça kalbine rağmen umudunu asla yitirmiyor, bir şeylerin güzelleşebileceğine hep daha fazla inanıyor.
·
8 Gösterim
1 Yorum
Lütfen giriş yapınız.
