O günden sonra dünya her gün biraz daha kana boyandı, her gün biraz daha gölgelendi ve hayat da benim yüzüme bir daha gülmedi. Geçmişin seslerinden başka bir şey işitmeyip çocukça bir umudu besleyebilmek, ısrarlı bir hayali içimde büyütebilmek için insanlardan uzaklaştım: Onun bir gün yeniden bulunabileceği hayalini.
Böyle bir kitap arkası yazısı okuyup da etkilenmemek mümkün müdür? İlber Ortaylı hocanın önerdiği kitaplar arasında olduğunu öğrendiğim zaman okuma listeme eklemiştim bu kitabı. Elimdekileri bitirdiğimde bu kitaba sıra geldiği için mutlulukla aldım elime romanı. Ömer Hayyam, Alparslan, Nizamülmülk... Romanın ilk iki bölümü gerçekten efsaneydi. Özellikle o rubailer... Üçüncü bölüm biraz durgundu ama kitabın böyle bi seyir izleyeceği aklıma bile gelmezdi hatta bi ara kitabı bıraksam mı diye düşündüm fakat yarım kalmış bir kitap beni rahatsız ettiği için hemen bu fikirden vazgeçtim. İyiki de devam etmişim. Bütün bu karmaşayı toparlayıp güzel bir sonuca varılmış. Roman boyunca aranan o eser okyanusa gömülmüş, prenses gitmiş, bir hayal yok olmuş ve esas kahraman yine üzülmüş.
Güzel bir romandı. Herkese iyi okumalar !
·
2 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.