Leylâ'sına gönderdiği mektupların, resimleriyle beraber yer almasından oluşuyor. Ahmed Arif'in büyük aşkından ve aynı zamanda yaşadığı zorluklardan bahsediyor. Onu yere göğe sığdıramamıştır dünyasında. Gözünden sakınmıştır. Onca kaba saba söylemlerinin içinde ne incelikler saklıdır oysa. Yaşamındaki hapis ve sürgün yıllarının etkisi de bir hayli yansımıştır sözlerine. Her mektubunda ayrı güzel sesleniyor sevdiğine. “Gözlerinden, burnunun üst dudağına düşen fark edilmez incecik gölgesinden öperim cânım. Öperim ömrüm, yaşşa!”
·
8 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.