Ah benim yüreği hüzün dolu, minik portakal kokulu Zeze'm. Evet, o küçük haylaz çocuk büyüdü ve büyümeye de devam ediyor. Hepimiz gibi büyüdükçe dertleri de büyüyor tabi. Şeker Portakalı'ndan Zeze' yi bilmeyen var mı? Yok eğer varsa hemen okusun ki içindeki çocuk harekete geçsin ve bir nebze mutlu olsun. Ha yok ben böyle iyiyim derse, karanlık dünyasında boğulmaya devam etsin. Biz büyükler yolumuzu ve içimizdeki çocuğu kaybettik maalesef.
Şeker portakalı'nın devamı olan Güneşi Uyandıralım Zeze' nin 11 yaşından başlayıp ergenlik dönemine uzanıyor. Portekizlinin acısını hep içerisinde taşıyan Zeze onu hiç unutmuyor ve bu kitapta da onu anmaktan vazgeçmiyor. Zeze kendi ailesi tarafından başka bir aileye verilmiştir ve yeni hayatına burada devam etmektedir. Okuyup büyük adam olması için bu aile ona kol kanat germiştir fakat anne babası olmadıklarını her seferinde hatırlatmaktadırlar. Zeze sevgiden yoksun, baba figürü arayan yüreği kocaman bir çocuktur. Sevgiyi yine hayalindeki karakterlerle doldurmaya çalışmaktadır. Yüreğine giren minik bir kurbağası ve baba yerine koyduğu bir film karakteri ile konuşmaktadır. Tabi haylazlık yapmaktan ve asice davranmaktan geri kalmamaktadır. Tek derdi sevilmek olan minik Zeze yüreğin hep sevgi dolu olsun.
Zeze'nin bu eğlenceli bir o kadar hüzünlü hikayesinin devamını mutlaka okuyun. Büyümenin ne denli zor olduğunu bizlere hatırlatan Zeze umarım mutlu olursun. Serinin son kitabına başlayıp iyi temennilerde bulunmak istiyorum. Lütfen artık üzülme Zeze
·
10 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.