Clarrissa estes' in 16 öyküden oluşan kitabı zihnin yüceltildiği bir çağda sezgilere ve içgüdüye açık bir davettir. Ruhsal yönümüzü kaybettiğimizde ve inandığımız ruhsal güç ile bağımızı kestiğimiz zaman kadın olmanın doğasından uzaklaşırız. Acı çekmekten kaçınma, saf dil olma, elimizdeki hayatın kıymetsizleştirilmesi ve yanlış toplumsal öğretiler bizleri hatalı davranışlara yöneltir.Hani olur ya büyük beklentilerle yaşadığımız aşklar, büyük anlamlar yüklediğimiz arkadaşlıklar, çok özenerek yaptığımız işler, kendimizi adadığımız sanatımız istediğimiz gibi olmadığında ruhumuz kesif bir acıya bırakır kendini. Clarrissa' ya göre böyle durumlarda kendimizi ortada bırakılmış hissederiz. Neden? Çünkü biz herşey den önce ruhumuza bir yuva olamamışız. Ruhunu koruyan ve onu sağlam bir bağlam üzerine oturtan hiçbir kadının dışarıdan verilene ihtiyacı yoktur.Pes edemez ve ruhun istediği hiçbir şeyden vazgeçemez.
Kitabı okuduğunuzda kendi yüklerinizi oluşturuyorsunuz, herkes bir dönem kendini kibritçi kız gibi hissetmiştir, herkesin hayatında bir Mavisakal olmuştur, kırmızı ayakkabıların ihtişamına herkes bir gün kapılmıştır.
Özetle kitap bize diyor ki " Kadın, tek boyutlu bir hayata kendini mahkum etmemeli.Zira yaşam çeşitlilikten doğar. Çeşitliliği destekleyen yaşamı destekler. Çeşitliliği sevmeyen sığ ruhlarda yaşam arama! "
Keyifli okumalar dilerim.
·
94 Gösterim
Yorumlar
Yorum yapabilmeniz için giriş yapmanız gerekmektedir.