Kitabı okumaya başladığım ilk sayfalardan itibaren sık sık kitabı bırakıp yaşanan olayları hazmetmek için bir süre boş gözlerle tavana baktım. Hikaye gerçek mi bilmiyorum ama gerçek olmayan hiçbir şeyi barındırmadığını söyleyebilirim.
Emir ve Hasan. Afgan ve Haraza. Her şeye sahip ve okuma yazma bile bilemeyen. Kitabın neredeyse tüm sayfalarında Emirden nefret ederken, Hasan’ın başına gelen olayları okumaya bile katlanamadım. En kötüsü de Hasanlar ve Emirler isim değiştirse de baktığımız her yerdeler.
Bunun yanı sıra kitap başlı başına ayrı bir kitap olabilecek bir hikayeye daha sahip. İşgal altında bir Afganistan. Yazar savaşın en çok da halkı etkilediğini gözler önüne seriyor. Sokaklarda para dilenmek zorunda kalan eski bir üniversite profesöründen tutun, sosisli satan eski bir cerraha kadar. Kaldı ki bunlar şanslı kesim.
Bir baba düşünün ki çocuklarının karnını doyurmak için sol protez bacağı eline almış sağ bacağı üzerinde dengede kalmaya çalışırken protez bacağının pazarlığını yapıyor.
Yaşanan bazı şeyler beni derinden etkiledi. Herkesin okuması gereken bir kitap olduğunu düşünüyorum. İçerisinden çıkartılacak o kadar çok ders var ki! Ve önemsemediğimiz ama şükretmemiz gereken o kadar çok sey var ki!
·
15 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.