Yugoslavyadaki milliyetçilik akımının tezahürleri üzerine Sırplar ve Hırvatlar bağımsızlık elde eder. Kendini mücahit sanan, cehil, mütehakkim, dolduruşa getirilmiş halklar Bosna’nın nezih insanlarına, komşularının toprağına teveccüh ederler. Zebûn-ı esaret altında ezilir çoluk çocuk, genç, yaşlı.
Avrupa at gözlüğünü hiç eksik etmez gözlerinden.
“Bakma Avrupalıların öyle insan hakları havarisi kesilmelerine filan. Kendilerinden olmayana hiç merhametleri yoktur.”
Geriye vajinası parçalanmış analarımız, kızlarımız, yaşını dolduramayan kınalı kuzuların narin vücutları, beyhude pişmanlık, hercümerç edilmiş köyler, kentler, bir köşeye atılmış, ezilip büzülmüş, görmezden gelinen insanlık kaldı.
...Benim sizden kendim için
Hiçbir şey istediğim yok.
Şeker bile yiyemez ki
Kaat gibi yanan çocuk
Çalıyorum kapınızı
Teyze, amca, bir imza ver.
Çocuklar öldürülmesin
Şeker de yiyebilsinler
NHR
youtu.be/M60vCR0jtEs