Çok güzel bir kitap. Bir çırpıda bitiveriyor zaten. Bir çocuğun bakış açısından haksızlığı, adaleti, hapisi, suçluyu görüyoruz. Aslında gördüğümüz; bir çocuğun bu kavramları algılamaya çalışması, bazen olaylara hiç anlam verememesi, tüm masumiyetiyle yorumlaması. Özgürlüğün aslında ütopik olduğunu, aslında düşüncelerimizin hep bastırılmaya çalışıldığını, her zaman birilerinin diktatör olacağını ve birilerinin haksızlığa uğrayacağını düşündürdü bana. Kitapta anlatılan belki hapis ortamında alenen kısıtlanan düşünceler ama dışarıda da hayat böyle değil mi? Biz de insanlardan, onların oluşturduğu sistemlerden oluşan bir çeşit hapishanede asla sağlanamayan adalet için çırpınmıyor muyuz?