Distopik bir kitap olmasına rağmen yaşadığımız Türkiye şartları dolayısıyla arada bir karakterlerinin bazı yaşam şartlarına özendiğim bir kitap oldu. İnsanlar ne kadar kötü bir işte çalışıyor olurlarsa olsunlar ve özgürlükleri ne kadar kısıtlı olursa olsun mutlu olmak üzere şartlı oldukları için mutlular. Arada üzülecekleri tutsa da bi "Soma"yla rahatlıyorlar. "mis gibi hayat(!)" Aslında galiba kitap "ne kadar mutlu olursan ol özgür değilsen hiçsin" demeye çalışıyor ama biz hem mutsuzuz hem de ne kadar özgür olduğumuz tartışmalı. Onlar özgür değiller belki ama en azından mutlular. Bence bu da bi'şeydir. Çok enteresan bir inceleme oldu ama bu da böyle olsun. ilk elin günahı olmaz. :)
·
1 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.