Ahmet Mithat Efendi, Tanzimat devrinin önde gelen yazarlarındandır. Yazı hayatına gazetecilikle başlamış olup; buna daha sonra hikaye ve roman yazarlığını da eklemiştir.Çeşitli alanlarda sayısı 150'yi bulan eserleri vardır.Yazıyı halkı eğitmek için bir araç olarak gördüğünden ansiklopedik bilgilerle dolu eserlerinde okuyucuyla diyalog halindedir.Tahtakalede'deki evinde kendi matbaasını kurup kitaplarını yayınlamaya başlamıştır.Yazılarından dolayı Abdulaziz yönetimi , Namık KEmal'lerle birlikte onu da sürgüne yollamıştır.3 yıl süren Rodos sürgününde çocuklar için bir okul açıp ders vermeye başlar ve ilk romanlarını yazar.
Felatun Bey ile Rakım Efendi , doğu ve batı tiplemesinin mizahla karşılaştırıldığı bir romandır. Felatun Bey,şık giyinip,gezip tozmanın peşinde,ana dilini düzgün kullanmayıp araya sürekli yabancı kelimeler sıkıştırarak konuşan Batı özentisi bir tiptir; Râkım Efendi ise çalışkan, kendini yetiştirmiş, Doğu ve Batı kültürlerini özümsemiş aydın biridir. Yazar, birbirine bütünüyle zıt bu iki tipi, çeşitli olaylar içinde oldukça mizahi bir dille karşılaştırarak ideal bir tip yaratır. Roman, batılılaşma eşiğindeki toplumun meselelerini bu yeni kültürü sindiremeyen alafranga bir tiple ortaya koyar.Kitap akıcı bir dille yazılmış,genel olarak diyaloglardan oluşan ve tek solukta okunabilen kitapların başında gelmektedir.
·
1 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.