Çukurova yazarı olarak bilinen Yaşar Kemal, bu eserinde Çukurova kurak topraklarından çıkarak Istanbul'un kalabalık sokaklarına geçiş yapıyor. Çoğu eserinde Çukurova köylülerinin dertlerini konu alan yazarımız bu sefer şehir yaşamında ki insanların duyarsızlığını eleştiriyor.
Geçim sıkıntısı çeken üç arkadaşın yakaladıkları kuşları "Azat buzat, beni cennet kapısında gözet." Diyerek satmalarıyla başlıyor öykümüz. Ama bir sorun vardır. Insanlar artık kuşları almak istemezler, kimse kuşların özgürlüklerini unutamaz, evine ekmek götürmeye çalışan çocukları kimse fark etmez. Bu sayede Yaşar Kemal sanki günümüz insanını görmüş gibi toplumumuzu eleştiriyor diyebiliriz.