SİNEKLERİN TANRISI (DİKKAT SPOILER İÇERİR! )
Nobel Edebiyat ödüllü yazar William Golding’in en çok tanınan ve sevilen romanı affedersiniz alegorik yani simgesel anlatımlı öyküsü olan bu kitap benim de en çok sevilenler listeme girmeye hak kazandı. Her ne kadar başta sıkıcı, durgun ve sığ anlatımlı bir ada hikayesi gibi görsem de sonraları çok ama çok sürükleyici bir öyküye dönüştü. Sadece betimlemeleriyle değil aynı zamanda olay örgüsünün mükemmel akışıyla da okuyucuya rahat bir okuma sağlamış. Liderlik sadece başkalarına yol göstermek değil aynı zamanda da emrindeki insanların fikirlerine önem vererek yani istişare ederek yapılabilir. Ancak maalesef ki bu tanımladığım liderlik kitapta vücut bulamıyor. Evet Ralph belki kitleleri peşinden sürükleyecek bir liderdir. Fikirleri mantıklı ancak Domuzcuk’un fikirlerinden ve Jack’in liderlik ruhundan yararlanmalıydı. Tabii ki Simon’ın müthiş derecedeki zekasını ve ileri görüşlülüğünü de hesaba katmalıydı. Ralph iyi kalpliydi ve belli yerlerde iyi bir liderdi. Adadan kurtuluş yollarını bulmaya çalışıyordu. Ancak emrindeki insanları iyi yönetemedi. Domuzcuğu ve Simon’ı koruyamadı. Jack’in içindeki şeytanı geri gönderemedi ve bu şeytan başına bela oldu. Gerçi Ralph bir ara artık işler çığırından çıkınca Domuzcuğu dinlemeye başladı ancak artık çok geçti. Simon’ı pasif görmeleri de ayrıca bir hataydı. Çok şey biliyordu. Sadece keşke az da olsa dinleselerdi. Kitaptaki liderlik hakkında bahsedilen şu sözler benim tanımımı destekler nitelikte :” Aslında çocuklardan hiçbiri , bu isteğin yerinde olduğunu kanıtlayacak hiçbir neden gösteremezdi ; çünkü akıl belirtileri gösteren tek kişi Domuzcuk’tu şef olarak ilk düşünülmesi gereken de Jack’tı. Ne var ki tüm gözler hiç kıpırdamadan oturan Ralph’a çevrilmişti: Ralph iriydi, Ralph güzeldi… “ Bu alıntıdan da anlaşıldığı üzere eğer demokratik bir şekilde bir lider seçilecekse evet yine Ralph olmalıydı. Ancak Jack’a ve Domuzcuğa da eşit haklar verilmeliydi. Domuzcuk şişmandı, Domuzcuk bilgiçti bu yüzden hiç istenmedi. Jack küstahtı ve çok sertti bu onu adaylıktan düşürdü. Ya Simon… Ah Simon hiç akla gelmedi onun müthiş derecedeki zekası. Çünkü o içine kapanık aptal bir insandı! Bu liderlik savaşları insanın özündeki kötüyü çıkardı. Bu çocuklar özgürlüğe açtı. Serbest kaldıkları an afalladılar. Yabanileştiler! Hani çocuklar melek doğardı ! Hiç kimse melek doğmaz. İnsanın içinde iyi de vardır kötü de amaç onu kullanacağın yeri bilmek. Dengelemek! Sonuç ne mi oldu? Olan hayret verici nitelikteki Mercan Adasına oldu. İki çocuk hayatından oldu. Kısacası insanlık öldü kemikleri bile bulunamadı. Yandı bitti kül oldu!
·
22 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.