kitabı okurken yine öğrendim. dünyanın en ünlü psikiyatristlerinden biri olan yalom sık sık kendine dürüst olmadığı konuları dur bakalım yalom dermişcesine açıklıkla anlatıyor. bu noktada insan kendine ve çevresine açık ve dürüst olmanın ne kadar değerli olduğunu bir kez daha gözden geçiriyor.
kitabı bitirince kendi açımdan en çarpıcı cümleyle son sayfalara yaklaşırken (364/395) karşılaştım;
"insan bir ilişkiyi bulmaz, yaratır"
böyle bağlamından koparıp yazınca anlamı erozyona uğruyor. ama özet olarak her insan kusurludur ve bir orta yol / paylaşımlı yol/ yan yol bir yol vardır. ve bazen de yoktur. yoksa da kabul etmek ve karşı tarafın alanına saygı duymayı başarmak gerekir.